*به پایگاه هفته نامه خبری حوزه (افق حوزه) خوش آمديد* اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلا
منو اصلی
نام :   
ایمیل :   
اخبار

سایت مقام معظم رهبری

خبرگزاری حوزه نیوز

مدیریت حوزه علیمه قم

صفحه اصلی > نمایش اخبار 


اخلاق در حوزه, اخلاق در حوزه شماره خبر: ٤١٠٨٤٩ ١٥:٠٨ - 1398/10/02      گام اول در سیرو سلوک / آیت‌الله حق شناس تهرانیدرس اخلاق شماره 612 ارسال به دوست نسخه چاپي


   گام اول در سیرو سلوک / آیت‌الله حق شناس تهرانیدرس اخلاق شماره 612

گام اول در سیرو سلوک / آیت‌الله حق شناس تهرانی


در روایات وارد شد که هیچ پرده‌ای بین بنده و پروردگارش تاریک‌تر و ضخیم‌تر از هوای نفس نیست و لذا قدم اول در سیر و سلوک الی الله، خروج از بیت ظلمانی نفس و خودبینی و دور شدن از مقام کثرت است. اگر خروج از نفسانیت صورت گرفت، آن وقت شخص مسافر الی الله خواهد بود وگرنه مدعی سفر است و سیری نکرده است. نوعاً ما گرفتار نفس خودمان هستیم و همین نفس است که ما را پایبند پول و مقام و نظایر آن می‌کند، پایبند اطوار دنیوی می‌کند...



حضرت امیرالمؤمنین در نهج البلاغه فرمود: «اگر انسان بخواهد نفس را از حکمرانی به زیر بکشد و قلب را بر تخت سلطنت بنشاند، آنقدر باید امیال نفسانی را تضعیف کند تا خواهشها و امیال نفسانی به کلی از بین برود و پروردگار، آن راهی را که هدف انبیاء است به او نشان بدهد.»

این مطلب را هم بدانید که همین که خواستی سیر و سفر را آغاز کنی، پروردگار شروع به امتحان کردن میکند. تو در این مواقع باید هوشیار و بلندهمت باشی. یک شخصی به بنده گفت که من از اول خیلی جدیت کردم، ولی شکست خوردم. گفتم: ناراحت نباش! همین لحظه دوباره بسمالله بگو و بلند شو.

   استقامت در مسیر

مبارزه با امیال نفسانی باید دائمی باشد. باید دائم درب خانه خدا را بزنی و بگویی: ای خدا! مرا بیمه کن، مرا در قلعه محکمت جای بده. اگر به من مال دادی، به من توفیق هم بده تا به مقررات عمل کنم. اگر نشاط و تندرستی دادی، اگر عمر و فرصت دادی، به من توفیق بده تا در مسیر خودت باشم. شبانه التماس کن که ای پروردگار! مرا دریاب که من قدرت نگهداری خودم را ندارم.

گمان نمیکنم در نهج البلاغه خطبهای بالاتر از این سخن در  سیر الی الله ایراد شده باشد که حضرت فرمود: «و قد قلتم ربّنا الله فاستقیموا علی کتابه و علی منهاج امره و علی الطریقة الصالحة من عبادته»؛ خطبه/176یعنی حال که گفتید: پروردگار ما خداست، پس باید استقامت کنید، باید در امتثال فرامین الهی استقامت بکنی.

کار یک روز و دو روز نیست، باید دائماً با نفس در جنگ باشی، آقاجان!

اگر شما با نفستان مبارزه نکنید، او به جنگ شما خواهد آمد و شما را به پستی و منافی عفت دعوت خواهد کرد. شما تصور نکنید که پروردگار باید در شما اراده سیر و سلوک بگذارد تا از محرمات الهی پرهیز کنید یا واجبات را انجام دهید! خیر، باید قدم اول را خودتان بردارید. پروردگار میفرماید: اگر بنده نیم متر به سوی من بیاید، من دو برابر به او توجه و عنایت میکنم. در روایت آمده: اذا تقرّب الیّ ذراعاً تَقَرّبتُ الیه باعاً. بنابراین باید قدم اول را خودت برداری و در خودت پیاده کنی.

   استمداد از سحرخیزی

شاید بتوان گفت که سفر به سوی خداوند ممکن نیست؛ مگر اینکه سحرها بلند شوی، باید سحرها برای نماز شب بیدار شوید؛ ولو اینکه مختصر بخوانید. همین اسکلت نماز شب را هم اگر انجام دهید، نتایجی خواهد داشت، و انشاءالله پروردگار مساعدت خواهد کرد.

امام حسن عسکری علیه السلام میفرماید:«ان الوصول الی الله عزوجل سفر لا یدرک الاّ بامتطاء اللیل.» بحارالانوار 75/380

یک عالمی، از مرجع بزرگ شیعه آیتالله بروجردی سئوالی پرسید و ایشان فرمودند: «فردا صبح جواب شما را میدهم.» آن آقا عرض کرد: چه خصوصیتی دارد که شما جواب را به فردا موکول کردید؟ فرمودند: «میخواهم از سحر استمداد بجویم». این شخصیتی که بزرگان حوزه شاگرد او بودند، خود را نیازمند فیض سحر میداند و لذا تکلیف ما روشن است.

هر گنج سعادت که خدا داد به حافظ    از یمن دعای شب و ورد سحری بود

تهیه و تنظیم: علیاکبر بخشی


خروج